Auteur Topic: Therapie ??  (gelezen 274 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

  • Hele Bekende
  • ***
  • Berichten: 118
  • Leeftijd: 16
  • Geslacht: Vrouw
  • pizza~raccoons~hugs~tango
Therapie ??
« Gepost op: 06 september 2016, 23:25:15 »
Hey,

Ik begin maar even van voor af aan dan wordt het misschien duidelijker (ik probeer het kort te houden voor de mensen die ooit iets van mij gelezen hebben)

Ik heb sinds groep 8 door pesten een soort minderwaardigheidscomplex gekregen en ben toen ook begonnen met zelfbeschadiging.
Uiteindelijk ben ik gestopt, maar het gevoel is na allerlei hulp nooit echt gestopt.
Ik kan er redelijk mee dealen op sommige momenten, maar af en toe lukt het me gewoon niet en krijg ik huilbuien en moet ik mezelf heel erg afleiden om maar niet iets geks te doen.
Het is heel vermoeiend en frustrerend. Vooral omdat niemand dit weet, behalve een vriend die ik via internet ken, want die kan me er niks mee doen als dat ooit de bedoeling zou worden.

Ik vind het gewoon z├│ moeilijk om mezelf in bedwang te houden. Vooral met al die stress..
Problemen thuis, vrienden die me in de steek laten, een ex die opeens contact (en ruzie) heeft gezocht, gebroken hart er ook nog even bij en er is eigenlijk gewoon niemand meer die even de moeite neemt om naar me te luisteren of desnoods te zeggen dat ik niet alleen ben. Dus eigenlijk komt eenzaamheid er ook nog bij.

Ik wil hulp, maar ik wil eigenlijk niet dat mijn ouders hier iets van weten of als ik iets heb gevonden dat ze het ontdekken, omdat ik bang ben voor mijn moeders reactie..
Ze huilt (/huilde) heel vaak als er iets met me aan de hand was en ik weet ook dat zij het ook al moeilijk genoeg heeft, wat vaak naar kwetsende opmerkingen naar mij leidt.

Ik ben het gewoon zat, en dan ook echt alles

Bedankt voor het lezen


  • Global Moderator
  • *****
  • Berichten: 1.722
  • Leeftijd: 2013
  • Locatie: Regio R'Dam
  • Geslacht: Man
  • Vraagbaak
    • www.liefdesvragen.nl
Re: Therapie ??
« Reactie #1 Gepost op: 07 september 2016, 20:24:00 »
Ach meisje toch,

Wat triest om te horen dat het toch weer niet zo lekker gaat op dit moment.

Ik krijg ook een beetje het idee dat het steeds een beetje minder goed gaat met je, in plaats van steeds een stukje beter.

Ik ga proberen te reageren zonder dingen te benoemen welke jij zelf niet op het forum geplaatst hebt. Wordt niet boos wanneer mijn geheugen mij een beetje in de steek laat en ik toch dingen vermeld welke je mij priv├ę hebt verteld.

En nogmaals, wanneer je er eventjes doorheen zit en behoefte hebt aan een luisterend oor, jij bent ├ę├ęn van de zeer weinigen die mij dag en nacht kan en mag contacten, ook via de nieuwe media.
Met andere woorden: JE BENT NIET ALLEEN.
Je moet alleen niet bang zijn om om hulp te vragen.

Er staat mij iets van bij dat ik in juni nog spontaan bij je geïnformeerd hebt hoe het toen ging met je.

Het liefst zou ik je nu gewoon even in mijn armen nemen en je de kans geven om een poosje heerlijk ongegeneerd te huilen. Gooi het er maar even uit. Emoties zijn niet iets om jezelf voor te schamen en het lucht zo heerlijk op.

Ik ben er van overtuigd dat het grootste probleem bij jou ligt in het feit dat je echt nergens rust vindt, dat er nooit een moment is dat je geen stress hebt.
Zelfs thuis loop je continue op je tenen om ruzie te voorkomen terwijl dat juist je veilige haven zou moeten zijn waar je liefdevol en begripvol opgevangen zou moeten worden.

Ik vind het werkelijk onwijs knap van je, dat het je gelukt is om te stoppen met automutilatie. Er zijn er maar heel weinig die dit zonder hulp lukt. En wat geeft het dat je jezelf soms even op een andere manier af reageert ? Alles beter dan automutilatie toch ?
Ik zou het ook enorm op prijs stellen wanneer je even bij mij aan de bel trekt wanneer je weer een sterke behoefte krijgt om gekke dingen te doen. Met een beetje geluk kan ik je kalmeren en op andere gedachten brengen.

Zowel de huisarts als de therapeut hebben een beroepsgeheim. Je zou dus een afspraak met de huisarts kunnen maken met het verzoek een verwijzing naar een therapeut te krijgen.
Wanneer ik mij niet vergis is voor mensen van jouw leeftijd dit soort dingen gewoon verzekerd in het basispakket en komt het niet ten kosten van de eigen bijdrage welke je ouders eventueel zouden moeten betalen.

Aan de andere kant is therapie in jouw geval volgens mij niets meer en niets minder dan symptoombestrijding  en worden de werkelijke problemen er niet door opgelost. (Tell me if I'm wrong ;) )
Wat mij betreft is er echt helemaal niets mis met jou of aan jou.

Aan de andere kant ben ik er vrij zeker van dat jij ondertussen alles hebt gedaan wat er in je mogelijkheden ligt om de bestaande problemen op te lossen maar wanneer de andere partij(en) het probleem niet in ziet/zien, zelfs jou de schuld geeft/geven terwijl het jouw schuld niet is, dan denk ik dat het voor jou ongeveer onmogelijk is om hier nog verbetering in aan te brengen.
Sorry voor deze wat vage omschrijving maar ik denk dat jij het wel begrijpt.

Het enige dat  mij op dit moment te binnen schiet is om te proberen een gezinscoach te krijgen die jou gaat helpen om de problemen en het onbegrip op te lossen.

Sterkte en een dikke knuf,

Happy_Man


  • Hele Bekende
  • ***
  • Berichten: 118
  • Leeftijd: 16
  • Geslacht: Vrouw
  • pizza~raccoons~hugs~tango
Re: Therapie ??
« Reactie #2 Gepost op: 08 september 2016, 22:50:39 »
Bedankt voor de reactie,

Ik heb al sinds de laatste weken voor de zomervakantie wekelijkse afspraken met een gezinsspecialist.
Het punt is daar alleen van dat ik op dat moment wel even alles kan vertellen en zelf mijn eigen fouten zie en leer verbeteren, maar het komt nu alleen maar van mijn kant

Vlak voor de zomervakantie moest mijn moeder ook op gesprek met die vrouw (zonder mij) en sinds dat gesprek en een grote discussie met mijn vader (de muren zijn niet zo dik blijkbaar) deden zij poeslief de eerste week maar daarna gingen ze mij 'tevreden stellen' met leuke dingen..
We kregen een puppy, een zwembad in de tuin, ik mocht naar walibi met een vriendin, ijsjes, etc.
Ik weet niet waarom, maar ik vond dit eigenlijk niet 'leuk' ofzo. Het voelde gewoon te nep dus ik vroeg het aan mijn moeder of zij mij een beetje blij wilden houden door dingen (geld uit) te geven. Hierop volgde een ruzie. De eerste ruzie met mijn moeder ooit.
Mijn vader zei daarna nog een keer toen ik iets van hem kreeg 'zo, kun je nu weer lachen?' of 'ben je nu weer tevreden?'
Hierna is de sfeer alleen maar slechter geworden.

En op een of andere manier durf ik ook niemand te vertellen dat het weer zo slecht gaat.  Ik snap ├╝berhaupt niet waarom dit nou precies in ons gezin moet zijn, want ook in de familie zelf zijn veel problemen.
Het ergste is nog eigenlijk dat ik soms wel eens van anderen hoor hoe leuk zij het hebben gehad met zijn allen. Ik kan het me niet eens meer herinneren dat wij met zijn allen iets leuks hebben gedaan.. zelfs de laatste keer uiteten liep uit tot een ruzie tussen mijn ouders. Daar zit je dan, alleen tussen ruzi├źnde mensen zonder broer die niet eens meer mee wilt door de sfeer. Ook voor mijn verjaardag niet.

Ik moet wel zeggen dat ik soms als ik geluk heb even naar mijn kamer mag gaan en dat ik heel even kan mediteren dus dat is een pluspuntje

Zo, nu is het weer up-to-date

  • Global Moderator
  • *****
  • Berichten: 1.722
  • Leeftijd: 2013
  • Locatie: Regio R'Dam
  • Geslacht: Man
  • Vraagbaak
    • www.liefdesvragen.nl
Re: Therapie ??
« Reactie #3 Gepost op: 11 september 2016, 00:11:39 »
Hallo Blonie,

Wat een vreemde manier van werken is dat. Mogelijk is een gezinsspecialist weer iets anders als een gezinscoach. Wat ik daar van weet gaat die steeds het gesprek aan met alle gezinsleden tegelijkertijd. Ieder kan zeggen wat hij of zijn op zijn lever heeft waarna er gezamenlijk naar een oplossing gezocht wordt.

Het is natuurlijk heel vreemd dat alles bij jou vandaan moet komen, op die manier lijkt het er op dat jij degene bent die verantwoordelijk is voor alle problemen terwijl ik al eerder schreef dat jij volgens mij alles gedaan hebt wat in je mogelijkheden ligt om de problemen op te lossen.

Ik weet niet of je wel eens naar Nanny on Tour kijkt, maar daar krijgen de kinderen ook altijd de schuld van de ouders dat ze onhandelbaar zijn en op het eind komt het er bijna altijd op neer dat het probleem bij de ouders ligt in plaats van bij de kinderen.
Om heel eerlijk te zijn zie ik dat bij jou thuis ook zo.

Het komt op mij ook heel vreemd over wanneer al die cadeaus het gevolg zijn geweest van een gesprek met die gezinsspecialist. Je zou toch mogen verwachten dat die heel goed weet dat je liefde niet kunt kopen.
Ik denk dat jij veel gelukkiger bent met 2x daags een spontane en welgemeende knuffel van zowel je vader als je moeder dan met deze cadeaus.
Ik denk dat alleen die pup jou echt goed gedaan kan hebben omdat die je onvoorwaardelijke liefde schenkt maar dan nog lost dat de rest van de problemen niet op.

Wanneer jij van anderen hoort hoe leuk ze het allemaal hebben, bedenk dan dat mensen nooit te koop lopen met de negatieve aspecten van hun leven maar juist meer met de positieve dingen. Niet in de laatste plaats doordat ze zich op die manier beter voelen dan de ander ook al zijn ze absoluut geen cent beter.

Ships, helemaal vergeten, nog gefeliciteerd met je verjaardag, dat is nog niet zo lang geleden.  :music:

Het is misschien een dooddoener, maar zolang jij bij niemand aangeeft hoe slecht het gaat, is er ook niemand die dat weet en is er niemand die jou kan helpen. Vergeet in ieder geval niet dat je ALTIJD contact met mij op mag nemen.
Aan de andere kant begrijp ik ook heel goed dat jij door je ervaringen uit het verleden het nut er niet meer van in ziet, eerder bang bent voor de reacties die je dan weer gaat krijgen.

Begrijp ik nu goed dat jij om toestemming moet vragen om naar je eigen kamer te mogen gaan ? En dat de tijd die je daar door mag brengen ernstig beperkt is ? In dat geval ga ik steeds beter begrijpen hoe moeilijk het voor jou is thuis.

Ik vind het heel triest dat jij de afgelopen tijd niets leuks meer hebt gehad. Ik heb er geen moeite mee om een keertje met jou en je hond een strandwandeling te gaan maken of een rondje om de plas(ivm je privacy zal ik de naam niet noemen) bij jullie. Ik wil ook best een leuke dag of een leuk weekend voor je verzorgen, desnoods de gehele herfstvakantie. Ik heb er ook geen moeite mee wanneer je dan een vriendin of nicht mee neemt want ik snap best dat dat eng is. IK ben alleen bang dat jij het niet voor elkaar zult krijgen om uit je gevangenis te ontsnappen, hoe graag je ook wilt.

Sterkte,

Happy_Man