Auteur Topic: Ik weet niet meer hoe ik mezelf onder controle kan houden!  (gelezen 403 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

  • Groentje
  • *
  • Berichten: 13
  • Leeftijd: 18
  • Locatie: Noord-Holland
  • Geslacht: Vrouw
  • life's hard, love's harder ~C.C.Hunter
Ik weet niet meer hoe ik mezelf onder controle kan houden!
« Gepost op: 07 februari 2017, 09:32:17 »
Het gaat steeds meer bergafwaarts met mij. Mijn oom heeft kanker in zijn longen en darmen. Ik ben heel erg bang dat hij dood gaat. Ik heb alleen niet echt het gevoel dat ik er met iemand over kan praten. Het is in ons gezin een taboe om over te praten. Het is negatief dus slecht, dus er mag niet over gepraat worden. We moeten allemaal maar doen alsof alles goed is en doen alsof we vrolijk zijn. Ik weet alleen niet of ik dat langer vol kan houden. Mijn vrienden kan ik het ook niet vertellen. Veel van hen zijn depressief en ik wil ze niet met mijn problemen opschepen. Ik ben bang dat ze dan onder hun eigen in combinatie met de mijne zullen bezwijken. Ik zit in mijn examenjaar en de stress van school begint me langzaamaan te veel te worden. Ik weet echt niet of ik het nog aan kan. Mijn drang om mezelf weer te gaan snijden wordt steeds groter. Ik probeer er alles aan te doen mezelf er van te weerhouden. Want anders komen mijn ouders er waarschijnlijk achter en dan moet ik weer naar de psycholoog en dat wil ik niet. Ik ben zo blij dat ik daar eindelijk weg ben. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen. Ik voel me zo leeg, alleen en machteloos. Ik heb niet eens meer zin in theater en dat zegt heel veel bij mij. Heeft iemand alsjeblieft tips voor wat ik kan doen? Hoe kan ik mezelf onder controle houden?

  • Groentje
  • *
  • Berichten: 16
  • Leeftijd: 16
  • Geslacht: Vrouw
Re: Ik weet niet meer hoe ik mezelf onder controle kan houden!
« Reactie #1 Gepost op: 08 februari 2017, 13:48:31 »
je moet denk ik opzoek naar iemand waarmee je kan praten en die er ook verstand van heeft want ik wil je wel helpen maar ik weet niet echt goed hoe, je kan kijken of er iemand op school is die je vertrouwt, eerst dacht ik dat je misschien naar een psycholoog kon gaan maar daar heb je dus blijkbaar geen goede herrineringen aan...
ik weet niet of dat je nu nog wel theater doet of dat je ermee bent gestopt want het zou wel een uitlaatklep kunnen zijn.

ik hoop dat je er iets aan hebt!
en sterkte he!!

  • Global Moderator
  • *****
  • Berichten: 1.734
  • Leeftijd: 2013
  • Locatie: Regio R'Dam
  • Geslacht: Man
  • Vraagbaak
    • www.liefdesvragen.nl
Re: Ik weet niet meer hoe ik mezelf onder controle kan houden!
« Reactie #2 Gepost op: 08 februari 2017, 21:36:10 »
Wat een triest verhaal is dit.

Jammer dat je hier met niemand over kunt praten, praten hierover is juist heel erg belangrijk voor de verwerking. Dit betekend ook dat de rest van het gezin ook grote moeite met de verwerking zal hebben.

Waarom ben je bang dat je oom dood gaat ? Soms kan de dood zelfs een verlossing zijn. Het leven geeft je slechts één zekerheid en dat is de zekerheid dat je zult overlijden.
Vindt je dat hard ? Dat is misschien zo, maar wel reëel, dit is iets dat je alleen maar kunt accepteren.

Zelf ben ik de afgelopen 2 jaar mijn beide ouders verloren. Tegen mijn vader heb ik zelf in zijn laatste uur gezegd, "ga maar, wij redden het wel".
Mijn moeder was er heel slecht aan toe en ik had al eerder gezegd, wanneer ik er ooit zo aan toe ben dan hoop ik dat er iemand is die er een einde aan maakt, dat was geen menselijk leven meer.
Haar overlijden heb ik ook werkelijk als een grote verlossing voor haar gezien.
Ik heb ook nooit moeite gehad met hun overlijden, ik weet dat het gewoon een logische gang van zaken is.


Jouw oom zal ook steeds slechter worden en ik denk dat er een moment komt dat ook jij op een gegeven moment in zult gaan zien dat de dood het beste is dat hem kan overkomen.

Gezien je leeftijd kan ik je angst nog wel een beetje begrijpen maar ik beloof je dat je hier gemakkelijker mee om zult kunnen gaan naarmate je ouder wordt. Bedenk dat je nooit iemand lastig valt wanneer je over je gevoelens praat. Sterker nog, het toont je kracht wanneer je jezelf kwetsbaar durft op te stellen.

Doe mij een plezier en ga niet automutileren. Dat voelt voor de (zeer) korte termijn misschien even als een oplossing maar op de lange termijn kan je er juist heel veel problemen mee krijgen door de littekens welke je nooit meer kwijt zult raken.

Mocht je behoefte hebben om hier over te praten dan mag je mij altijd een berichtje sturen.
Wanneer er iets is waarvan je denkt dat ik je er mee kan helpen, of je zoekt even een luisterend oor, laat het gewoon weten dan kijken we hoe we dingen op kunnen lossen.

Sterkte,



  • Meester Lid
  • ****
  • Berichten: 420
  • Leeftijd: 29
  • Geslacht: Man
Re: Ik weet niet meer hoe ik mezelf onder controle kan houden!
« Reactie #3 Gepost op: 19 maart 2017, 04:31:46 »
Hoi mis anoniem,
Ik zou op school met je mentor of vertouwens persoon gaan praten zodat jij er over kan praten en je hart kan luchten, En zij kunnen jou advies geven.
Plus als je cijfers wat inzakken weet men op school hoe dit komt.
Ik wens je sterkte om de komende tijd door te komen

Groetjes Marcel.

  • Proeflid
  • Berichten: 1
  • Leeftijd: 22
Re: Ik weet niet meer hoe ik mezelf onder controle kan houden!
« Reactie #4 Gepost op: 03 april 2017, 15:51:45 »
Hoi MissAnoniempje,

Ik heb je brief gelezen en je hebt me eerlijk gezegd best wel geraakt en ik wil je dan ook graag vertellen hoe ik over je situatie denk en wat ik denk dat voor jou een oplossing zou kunnen zijn.

Het is me namelijk duidelijk geworden dat je het niet makkelijk hebt gehad. Ik begrijp dat je je al een keer eerder gesneden hebt en dit zal vast niet zonder reden geweest zijn. Ik heb het gevoel dat je ouders je geen ruimte geven om te communiceren over je problemen, waardoor je hebt aangeleerd om dit helemaal nooit te doen en hierdoor voel je je volgens mij niet gehoord en onbegrepen. Het lijkt daardoor misschien ook wel alsof het iets heel groots is als je met je problemen naar een ander toe gaat.

Doordat je al je problemen op dit moment opkropt, heb je denk ik veel te veel te verwerken gehad de laatste tijd, nu het verhaal van je oom en je examenstress er ook nog eens bij komen heb je denk ik veel te veel prikkels te verwerken, waardoor de pijn die je voelt alleen maar erger en erger lijkt te worden en het moeilijk is om je te focussen op de leuke dingen in het leven zoals theater. Je bent nu eenmaal al druk genoeg met alle negatieve dingen.

Deze pijn leidt er denk ik nu toe dat je jezelf niet goed meer in de hand kunt houden en dat je van de pijn in je hoofd af wil. Door praten lukt dit niet, dus lijkt jezelf snijden nog de enige optie. Op deze manier kun je in ieder geval de pijn even ergens anders naartoe verplaatsen. Ik ben geen arts of wat dan ook, maar ik denk dat we het samen eens zijn dat dit niet de oplossing is. Anders zou je natuurlijk deze brief niet schrijven. Topper dat je dit gedaan hebt in ieder geval, want ik weet niet of ik het lef had gehad in jouw situatie.

Maar wat is dan de oplossing? Als ik je een tip mag geven denk ik dat je het probleem het beste kunt oplossen door met je ouders in gesprek te gaan. Je ouders zijn op dit moment de basis van het probleem denk ik. Je kunt je problemen niet bij ze kwijt en ook niet in je omgeving, waardoor ze opgekropt blijven. Als ik jou was zou ik ze op een rustige manier precies uitleggen hoe je je nu voelt. Ik zou aangegeven dat je je verdrietig, futloos, moedeloos en ongelukkig voelt door de situatie zoals je hem in je brief hebt geschetst. Je beschrijft naar mijn idee heel mooi wat je voelt, dus dit gaat je zeker weten lukken. Vervolgens zou ik aangeven dat je behoefte hebt om gehoord te worden en aan echtheid (niet dat neppe zogenaamde blije gedoe).
 
Wanneer je beschrijft dat je jezelf nu alweer bijna wilt snijden door de situatie zoals je hem net schets zullen ze denk ik wel even schrikken. Het is daarom denk ik belangrijk om ze niks te verwijten, aangezien ze zelf ook nooit aangeleerd hebben om over hun problemen te praten, dus ergens kunnen ze er zelf ook niks aan doen. (verwijt: Jullie luisteren niet)

Kortom, ik zou de situatie schetsen, je gevoelens beschrijven, je behoefte beschrijven om daarin gehoord te worden en vervolgens zou ik ze als ik jou was vragen of ze misschien gewoon zo nu en dan even kort naar je zouden kunnen luisteren als er iets negatiefs aan de hand is, zodat je wat meer innerlijke rust kunt bereiken en daardoor jezelf beter kunt controleren.
Hierdoor zal de stress op langere termijn afnemen en zal je niet naar de psycholoog hoeven. Op deze manier kun je weer wat meer focussen op de leuke dingen. Ik zou ook zeker de leuke dingen voorlopig wel blijven doen, hierdoor maak je namelijk stofjes in je hersenen aan die ervoor zorgen dat je dingen makkelijker zelf kunt relativeren. Hoe meer je thuis zit, hoe meer je gaat piekeren.

Hopelijk heb je iets aan mijn advies, mochten je ouders nu toch niet naar je willen luisteren, onthoud dan dat je gewoon op iedereen af kunt stappen. Mijn broer is depressief geweest en vond het juist heel fijn om iets voor een ander te kunnen betekenen op dat moment. Misschien kun je juist met een vriend of vriendin over jullie beiden problemen praten, dan kunnen jullie elkaar helpen en allebei even het één en ander van je afgooien. Mocht zelfs dit niet werken, doe mij ff een berichtje, dan gaan we ff lekker een uurtje alles eraf babbelen ;)

Groetjes Rutger! Je kunt het en bent al een topper door het schrijven van de brief!

  • Proeflid
  • Berichten: 1
  • Leeftijd: 20
Re: Ik weet niet meer hoe ik mezelf onder controle kan houden!
« Reactie #5 Gepost op: 17 april 2017, 21:53:49 »
Hoi missanoniempje,

Het beste is om er over te praten met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt. Die begrijpen je beter en weten waar je het over hebt.